Een witte berk contrasteert tegen de zwarte achterwand, de vleugel in het midden van het podium wordt weerspiegeld in de losse pianoklep op de grond. Scherpe schaduwen beslaan het podium. De subtiele tegenstellingen in het decor van het muziekdrama Je sens un deuxième coeur zijn een voorbode van de emotionele tweestrijd die de hoofdpersoon ervaart. Sopraan Roswitha Bergmann vertolkt een vrouw die heen en weer wordt geslingerd door verlangens naar twee mannen. De teksten van de Libanese dichter Amin Maalouf, die in vertaling op de wand worden geprojecteerd, vormen het uitgangspunt voor een reeks gestileerde scènes die prachtig samenvallen met de muziek van de Finse operacomponiste Kaaija Saariaho. Onder regie van de wereldberoemde Pierre Audi (De Nederlandse Opera en het Holland Festival), brengt Bergmann haar idee voor deze eerste eigen productie tot leven. Daartoe werkt ze samen met gevierde musici, waaronder de voor Noorderzon niet-onbekende pianiste Tomoko Mukaiyama. Zonder twijfel muziektheater van het hoogste niveau.

‘Prachtig is de scène waarin Mukaiyama over het toneel loopt, terwijl Bergmann achter de vleugel zit.’ - Theaterkrant.nl